دنیس راس (متولد ۱۹۴۸) در دهه‌ی ۱۹۹۰ نود نام‌آور شد، آن هم با نقشی که در مذاکرات صلح خاورمیانه داشت.

او در دانشگاه لوس‌آنجلس، در رشته‌ی علوم سیاسی درس خوانده است. رساله‌ی دکترای او درباره‌ی نظام سیاسی اتحاد شوروی است. او دارای سابقه‌ی کار در وزارت دفاع، وزارت امور خارجه و شورای امنیت ملی است.

دنیس راس، با وجود این که مطالعات دانشگاهی‌اش در مورد شوروی است و در امور مربوط به بلوک شرق سابقه‌ی کار دارد، عمدتا به امور خاورمیانه پرداخته است. او اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ در دستگاه دولتی جورج بوش پدر عهده‌دار پیگیری مذاکرات اعراب و اسرائیل از طرف آمریکا شد. در دهه‌ی ۱۹۹۰ به عنوان دیپلمات ارشد، در همه‌ی مذاکرات عمده در این عرصه، از جمله در مذاکراتی که به قراردادهای اسلو منجر شد، حضور داشت.

راس در سال ۲۰۰۱ مشاغل دولتی خود را وانهاد و به امور پژوهشی پرداخت. در سال ۲۰۰۴ مدیر مؤسسه‌ی استراتژیک واشنگتن شد که حوزه‌ی پژوهشی آن خاورمیانه است.

راس از تهیه‌کنندگان گزارش پرآوازه‌ی "مرکز دو حزبی سیاست‌گزاری" (Bipartisan Policy Center) در سپتامبر ۲۰۰۸ است.

در این گزارش در مورد حالت‌های مختلف برخورد با ایران بحث شده است، به ویژه در مورد گزینه‌ی اقدام نظامی.

پیام اصلی گزارش برای دولت آمریکا، لزوم بسیج دیپلماتیک برای ایجاد یک اجتماع قوی جهانی در مقابل دولت ایران بوده است.